Arroilen barrualdean, hainbat elementu konbinatzen da, eta giro bereziak sortzen dira: horma pikoak, erlaitzak, ezpondak, hartxingadiak, ibai ertzak.
Neguan dagoen babesak, udako itzalak, eta ibaiaren hezetasunak, besteak beste, askotariko landaretza berezia eta interes handikoa agertzea ekartzen dute: karraskal gurbizduna, astigarrak, otsalizarrak, pagoak, karraskak, gereziondoak, ezkiak, intxaurrondoak, zumarrak, lizarrak edo sahatsak. Multzo horrek, urtaroz urtaro, berebiziko edertasuna duen kolore sorta eskaintzen du.
Ezinezkoa da erlaitzetara eta hormetara iristea, eta horrek lore endemikoak iraunarazi ditu, milioika urtean arroiletan babestu baitira. Askotariko animalia basatiak daude. Harkaitzetan bizi diren harrapari handiak eta espezie habiagileak nabarmentzen dira: ugatzak, saiak, sai zuriak, arrano beltzak, belatz handiak, hontz handiak, txolomak, belatxingak edo sorbeltzak.
Oparotasun hori dela eta, arroilak eremu babestuak dira; beraz, bazter horiek ikustera goazenean, errespetu osoz jokatu behar dugu. Inguruko errepideak, Arbaiungo behatokia edo Irunberriko arroilan oinezkoentzat dagoen ibilbidea egokiak dira horretarako. Arroilen interpretaziorako gunea (Irunberrin) bisitatzea komeni da.

Pirinio aurreko arroetan hainbat arroila dago: Iñarbekoa, Gaztelukoa, Txintxurreneakoa, Arbaiungoa, Irunberrikoa, eta Ugarrongoa Guztiak legez babesturiko eremuak dira, naturaren eta paisaiaren aldetik duten interesagatik.