Larra-Belagoa
Goi mendiko paisaia arrokatsu, malkar eta ikusgarria da. Bizirik irauteko borrokaren adibiderik zirraragarriena da. Tximistek, elurrak eta haize zakarrek habitat babesgabea eratzen dute. Zuhaitzak bihurrituta daude...
Erronkariko gazta
Gazta bikaina da: zilindrikoa, azal onekoa eta trinkoa da; ebakitzean, xerra apurkorra eta laburra izaten da; gazta itxia da, baina poro txikiz zipriztindua, eta haren kolorea larua da. Zapore sendoa...
Almadiak
1950. urtera arte, Pirinio osoko ibaietan behera, gizon ausarta batzuk zura eramaten zuten uretan zehar, mendi horietako basoetatik Zaragoza edo Tortosa leku urrunetaraino...
Gaiarre
Erronkariko tenor ospetsua izan zen, eta inoiz izan den hoberentzat jo dute. Milango Scala delakoan lortu zuen arrakasta La favorita operarekin. Obra horri esker, munduko lehen tenorraren postua bereganatu zuen...
 
Larra-Belagoa
Goi mendiko paisaia arrokatsu, malkar eta ikusgarria da. Bizirik irauteko borrokaren adibiderik zirraragarriena da. Tximistek, elurrak eta haize zakarrek habitat babesgabea eratzen dute. Zuhaitzak bihurrituta daude, eta animaliak horretara moldatu dira. Beherago Belagua ibarraren edertasun paregabea egonik, Larrara joatea ezinbestekoa da.
Nafarroako ipar ekialdeko muturrean dago Larrako ekosistema alpinoa, eta eremu berezia da, bai geomorfologiaren bai ekologiaren aldetik. Nafarroako gailurrik garaienak daude han, eta 120 kilometro koadroko azalera du. Europako karst eremu handienetakoa da, hango leizeen eta barrunbeen sakoneragatik (1.340 metro sakon San Martinen).

Tokirik garaiena: Hiru Erregeen mahaia (2442 m).
Tokirik sakonena: Kontiendako (240 m sakon) eta San Martingo leizeak; azken horrek munduko sakontasun errekorra izan zuen hainbat urtetan: 1.340 m.
Kretazeoko kareharriek osatzen dute mendigunea; tolesturak eta failak ditu, eta urak eta izotzak apurtu eta zizelkatu dute. Ondorioz, paisaia bihurria da, milioika urtean modelatua, hainbat klima ziklotan zehar (subtropikala, glaziarra...).

Prezipitazio ugariek —elurra askotan— urtean 1.500 l/m2 gainditzen dute. Ura harri pitzatuan sartzen da, eta lurpeko zuloak egiten ditu, harria disolbatuz, Santa Graziko ibarrera, iparraldean, iritsi arte.

Azalean, landaretzari dagokionez, basoa bakana da. Haizeak bihurritu dituen mendi pinuak daude, eta pagoak eta otsalizarrak. Soropil motzak han hemenkako soilguneak betetzen ditu. Kontrastea dago iparraldeko isurialdean dauden trokarte belartsuen eta gailur gorrien (Pirinioetako gailur errenkadaren jarraipen gisa altxaturik) artean. Oso landare eta animalia bereziek baino ezin dute bizirik iraun hain baldintza gogorrak dituen ingurunean. Lore alpino arraroak, urtxintxak, muxarrak, sarrioak eta hegazti kopuru handi bat dira toki babesgabe horretan bizi direnak.
 
   
 
Erronkariko gazta
Erronkari gaztari 1981ean eman zioten jatorri deitura, eta ibarreko 7 herriei dagokie. Neurri horrekin honako hauek lortu nahi dira:

- gazta egiteko era baten kalitatea bermatzea, latxen eta rasa ardien esne osoarekin, eta ontze luzearekin.
- industria sektorea garatzeko bideak aurkitzea, artzaintzan oinarrituriko kultura eta gizarte sarea babeste aldera.
Gazta bikaina da: zilindrikoa, azal onekoa eta trinkoa da; ebakitzean, xerra apurkorra eta laburra izaten da; gazta itxia da, baina poro txikiz zipriztindua, eta haren kolorea larua da. Zapore sendoa du, bizia, apur bat mina, ongi bereizten dena.
 
   
 
Almadiak

1950. urtera arte, Pirinio osoko ibaietan behera, gizon ausarta batzuk zura eramaten zuten uretan zehar, mendi horietako basoetatik Zaragoza edo Tortosa leku urrunetaraino.

Almadiazainen lanean ekoizpen prozesu luzea sartzen zen. Haiek botatzen zituzten zuhaitzak eskuzko zerrekin eta aizkorekin; gero, adarrak eta azala kentzen zizkieten, eta ibaiertzeraino eramaten zituzten lorrean, mandoak erabiliz. Hor, enborrak lotzeko tokietan, almadia egiten zuten. Plataformak egiten zituzten enborrak elkarri lotuta, eta almadia atal bakoitzean hamar eta hamabost enbor bitarte zegoen. Ibaiaren ibilguak mugatzen zuen almadien zabalera: Erronkarin, lau metro zabal ziren.

Gaur egun, maiatzaren bataren hurbileneko igandean Almadiaren Eguna ospatzen da Burgin. Almadien jeitsiera, Pirinioetako ohiko lanbide izandakoaren omenaldi gisa. Hortaz gain erakusketak, eskulangileak, dantzak, herri bazkaria eta Nafarroako pertsonai ospetsu zenbaiten partehartzea.

 
   
 
Gaiarre
Julian Gaiarre (1840-1890) Erronkariko tenor ospetsua izan zen, eta inoiz izan den hoberentzat jo dute. Milango Scala delakoan lortu zuen arrakasta La favorita operarekin. Obra horri esker, munduko lehen tenorraren postua bereganatu zuen. Halaber, arrakasta izan zuen Londresen, Buenos Airesen, Austrian, Alemanian, Madrilgo Teatro Realen, Sevillan, Bartzelonako Liceun, Napolin, Parisko Operan, Bolognan, Erroman, San Petersburgen,…
 
   
atxatxuri digital